|
Obscura reperta
Licet et decet
Discrepant facta cum dictis
In terrorem
Relata refero
Cum feriunt unum, non unum fulmina terrent
Ad pias causas
Acta probant se ipsa
Quod oculus non vidit, nec auris audivit
Pro patria sit dulce mori licet atque decorum, vivere pro patria dulcius esse puto
Virtus post nummos
Cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnium caritates patria una complexa est
Homo extra corpus est suum, cum irascitur
Castis omnia casta
Credere non potest homo nisi volens
Omni die dic Mariae, mea laudes anima
Deus vult
Homo toties moritur, quoties amittit suos
Dolor dolorem trudit, metus metum
Re non verbis
|
Menu
Error, cui non resistitur, approbatur
Truditur dies die, novaeque pergunt interire lunae
Plus adoratur sol oriens quam occidens
Neque turpis mors forti viro potest accidere, neque immatura consulari, neque misera sapienti
Nec natare nec litteras novit
Equi donati dentes non inspiciuntur
Dum vires annique sinunt, tolerate labores! // iam veniet tacito tarda senecta pede
Intemperantia est medicorum nutrix
Alienum aes homini ingenuo acerba est servitus
Exiguum malum, ingens bonum
Umbra asini
Bis vincit, qui se vincit in victoria
Multum, non multa
Est quodam prodire tenus, si non datur ultra
Bonus tempore tantum a deo differt
In facto
Solitudinem faciunt, pacem appellant
Deus ex machina
Pietas cum sit magna in parentibus et propinquis, tum in patria maxima est
Lapsus memoriae
|