Acta probant se ipsa

Acta probant se ipsa

Tempus fugit

Bona fides non petitur, ut bis in idem exigatur

Fac fideli sis fidelis

Quid est tam absurdum, quam delectari multis inanibus rebus, ut honore, ut gloria, ut aedificio, ut vestitu, cultuque corporis

Mors quid est? aut finis aut transitus

Nitimur in vetitum semper cupimusque negata

Sunt superis sua iura

Hodie Caesar, cras nihil

Quid potest esse tam apertum tamque perspicuum, cum caelum suspeximus caelestiaque contemplati sumus, quam esse aliquod numen praestantissimae mentis, quo haec regantur

Quidquid optimum homini est, nec dari nec eripi potest

Ad eundem gradum

Quo semel est imbuta recens, |servabit odorem testa diu

Secura quies et nescia fallere vita

Ultima semper // Exspectanda dies homini est, dicique beatus // ante obitum nemo supremaque funera debet

Quid hoc sibi vult?

Bene autem mori est effugere male vivendi periculum

Agamus pingui Minerva

Agere sequitur esse

Quidquid in baccam

Multum, non multa


Menu

Fruenti voluptatibus crescit carendi dolor
Rapiamus, amici, occasionem de die!
O, diem praeclarum!
Quod lege non prohibitum, licitum est
Dies nostri quasi umbra super terram et nulla est mora
Factum est factum
Tu autem?
Beati mortui, qui in Domino moriuntur
Quidquid in altum fortuna tulit, ruitura levat
Divinus Plato, escam malorum voluptatem appellat, quod ea videlicet homines capiantur ut hamo pisces
Homo proprium est id, quod est secundum rationem
Magna spes altera Romae
Venit morbus eques, suevit abire pedes
Chirurgus mente prius et oculis agat, quam armata manu
Te Deum laudamus
Quid mihi prodest philosophia, si fatum est?
Di minores
Vae mundo a scandalis
Domus et placens uxor
Humanius est deridere vitam quam deplorare