Error, cui non resistitur, approbatur

Error, cui non resistitur, approbatur

Naturam expellas (expelles) furca, tamen usque recurret

Quod petis, hic est

Militia est vita hominis super terram

Dies dolorem minuit

Quid ad rem?

Nec regna socium ferre nec taedae sciunt

Cura dabit faciem, facies neglecta peribit

Argumentum ad hominem

Oleum addere flammae (camino).

Errantis nulla voluntas est

Bonus tempore tantum a deo differt

Industriae nil impossibile

Licet ipsa vitium sit ambitio, frequenter tamen causa virtutum est

Duo non faciunt collegium

Impune quaelibet facere, id est regem esse

Nec bella, nec puella

Beatum scelus

Et |propter vitam vivendi perdere causas

Magnum est emolumentum iustitia

Virtutem posuere dei sudore parandam


Menu

Non aqua non igni pluribus locis utimur quam amicitia
Potestne quicquam esse absurdius, quam quo minus viae restat, eo plus viatici quaerere?
Pingui (crassa) Minerva istic philosopharis!
Quae non sunt prohibita, permissa intelleguntur
Negativa non sunt probanda
Certa tibi a nobis dabitur mensura bibendi: // officium praestent mensque pedesque suum
A maiori (ad minus)
Conceptus pro iam nato habetur
Homo toties moritur, quoties amittit suos
Stulte, quid insanis, fulvum qui congeris aurum?
Pergam turbare porro: ita haec res postulat
Mens immota manet, lacrimae volvuntur inanes
Maxima pericula semper dant veniam culpae
Bene nati
Deo gratias
Dexter homo
Deus nobis haec otia fecit
Tempora mutantur nos et mutamur in illis
Magna spes altera Romae
Macte!