Ad pias causas

Ad pias causas

Velle non discitur

Erranti ignoscendum est

Obscura reperta

Mendaci homini ne verum quidem dicenti credere solemus

Di maiorum gentium

Famam extendere factis, hoc virtutis opus

Vacuus mihi venter crepitat

Crudelis lacrimis pascitur, non frangitur

Virtus sine ratione constare non potest

Advocatus Dei

Heu, senibus vitae portio quanta manet!

Facientes et consentientes pari poena plectuntur

Talpa caecior

Merum sal

Cupiditati nihil satis est, naturae satis est etiam parum

Existimemus eos, qui rempublicam suis consiliis aut laboribus aut auxerint, aut defenderint aut servarint, esse immortalem gloriam conscuturos

Quaecumque vultis, ut faciant vobis homines, et vos facite illis

Beatae memoriae

Per longum et latum

Sursum capita!


Menu

Quidquid facies, respice ad mortem
Imperitia pro culpa habetur
Carmine fit vivax, virtus expersque sepulcri // notitiam serae posteritatis habet
Domus et placens uxor
Qui homo timidus erit in rebus dubiis, nauci non erit
Licita sunt, quae non prohibentur
Omnia mea mecum porto
Bene meritus
Artificem commendat opus
Opes irritamenta malorum
Quare vitia sua nemo confitetur? quia etiam nunc in illis est
Generosi animi et magnifici est iuvare et prodesse
Quod est violentum, non est durabile
Gaudet equis canibusque et aprici gramine campi
Homo doctus in se semper divitias habet
Bene est, cui Deus obtulit parva, quod satis est, manu
Virtute et exemplo
Cur amplius addere quaeris, rursum quod pereat male et ingratum occidat omne?
Impune quaelibet facere, id est regem esse
Iudicis est recti nec munere, nec prece flecti