Plus adoratur sol oriens quam occidens

Plus adoratur sol oriens quam occidens

Animula vagula blandula

Mendaci homini ne verum quidem dicenti credere solemus

Operta quae fuere, aperta sunt

Publica verba

Petitio principii

Dare est docere reddere

Procellae, quanto plus habent virium, tanto minus temporis

Tota philosophorum vita commentatio mortis est

Homo homini angelus

Ignorare deus non potest, qua mente quisque sit

An id exploratum cuiquam potest esse, quomodo sese habiturum sit corpus, non dico ad annum, sed ad vesperam

Vicinus bonus ingens bonum

Stupor mundi

An nescis longas regibus esse manus?

Vae, puto, deus fio

Quid est libertas? potestas vivendi, ut velis

Etsi nihil in se habeat gloria, cur expetatur, tamen virtutem tamquam umbra sequitur

Qui accusare volunt, probationes habere debent

Vale et mihi faveas!

Tempus omnia vulnera sanat


Menu

Tempora mutantur nos et mutamur in illis
Nostra res agitur
Sine Senatu civitas stare non potest
Via naturali
Ad maiora natus sum
Terminus post quem
Saepe sub nomine pacis bellum latet
Deus caritas est
Laudator
Quod oculus non vidit, nec auris audivit
Via crucis, via lucis
Omne malum ex Urbe
Clericus clericum non decimat
Homo faber
Homo quadratus
Ad astra per aspera
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam
Deo gratias
Fumus ex fulgore
Laudas fortunam et mores antiquae plebis, et idem, si quis ad illa deus subito te agat, usque recuses