Nec natare nec litteras novit

Nec natare nec litteras novit

Quid autem tam humile ac muliebre est quam consumendum se dolori committere?

Inopi beneficium bis dat, qui dat celeriter

Longius aut proprius mors sua quemque manet

Quid deceat, quid non

Terminus ad quem

Quod mihi detractum est, vestros accedat ad annos

Fundamentum perpetuae commendationis et famae est iustitia, sine qua nihil potest esse laudabile

Es tibi ipse Mercurius!

Actus iudicialis potentior est extraiudiciali

Nil mortalibus arduum est

Exiguum malum, ingens bonum

Forti et fideli nihil difficile

Errantem per agros ignorantia viae melius est ad rectum iter admovere quam expellere

Ob turpem causam

Quid facient pauci contra tot milia fortes?

Quid furor pacem convertit in arma?

Beati mortui, qui in Domino moriuntur

Belli portae

Error fundamentalis

Animosa nullos mater admittit metus


Menu

Insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, ultra quam satis est virtutem si petat ipsam
Id genus omne
Quid brevi fortes iaculamur aevo multa?
Amat pacem Phidias
Quid enim differt, barathrone dones, quidquid habes, an numquam utare paratis?
In studiis usus frequens omnium magistrorum praecepta superat
Tu autem?
Vir bonus, dicendi peritus
Dediscit animus sero, quod didicit diu
Homo philosophus
Est quodam prodire tenus, si non datur ultra
Quid agis, dulcissime rerum?
Opus alexandrinum
Cicatrix conscientiae pro vulnere est
Homo natus de muliere brevi vivens tempore impletur multis miseriis
Pro forma
Agere sequitur esse
Beatum scelus
Scala Dei
Homo improbus beatus non est