Quod oculus non vidit, nec auris audivit

Quod oculus non vidit, nec auris audivit

Ego primam tollo, nominor quoniam leo

Date obolum Belisario

Argumentum a consensu gentium

Mores bonos mala vitiant consortia

Diliges proximum tuum sicut teipsum

Consentire videtur, qui longo tempore patitur

Ipsa virtus pretium sui

Esto brevis!

Facit

Mendico ne parentes quidem amici sunt

Laetiores videbis, quos numquam fortuna respexit, quam quos deseruit

Neque enim rectae voluntati serum est tempus ullum

Quod facis, fac citius

Mores bonos mala vitiant consortia

Fortes non modo fortuna adiuvat, ut est in vetere proverbio, sed multo magis etiam ratio

Acti labores iucundi

Cura Deum, di sint et qui coluere, colantur

Improbus homo clarissimo viro nonnullam laudatione sua labeculam aspergit

Homo unius libri

Tempori cedere semper sapientis est habitum


Menu

Quod lege non prohibitum, licitum est
Mirabile dictu
Bonum est, quod secundum naturam est
Magna di curant, parva neglegunt
Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam
Genius loci
Quid novi
Furens quid femina possit!
Relata refero
Ad internecionem
Virtus caritatis pignus
Addito salis grano
Macte!
Virtus nihil habet praestantius, nihil quod magis expetat, quam honestatem, quam laudem, quam dignitatem, quam decus
Post tres saepe dies vilescit piscis et hospes
Infinita aestimatio est libertatis
Primo falli incommodum est, secundo stultum, tertio turpe
Gaudent tamen esse rogatae
Ex tempore (dicere)
Homo homini deus est, si suum officium sciat