Re non verbis

Re non verbis

Philosophia stemma non inspicit

Pars est in toto, totum non est in parte

Proh, di immortales!

Non enim solum ipsa Fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos, quos complexa est

Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum caelorum

Homo proponit, Deus disponit

Absentia longa morti aequiparatur

In sudore vultus alieni

Quod iuratum est, id servandum est

Quis leget haec?

Impius ne audeto placare donis iram deorum

Actus me invito factus, non est meus actus

Argumentum ad misericordiam

Deus enim permittit mala fieri, ut inde aliquid melius eliciat

Homo res sacra

Vitium est omnia credere, vitium nihil credere

Quid essent leges sine moribus?

Curemus cuticulam!

Momenti est, quod delectat, aeternitatis, quod cruciat

Si fractus inlabatur orbis, |impavidum ferient ruinae


Menu

Num custos fratris mei sum ego?
Hostium munera non munera
Cineri gloria sera
Argumentum ab inconvenienti
Novum et ad hunc diem non auditum
Cuius virtus moresque laudandi sunt, eius laudanda vita est
Quod iuratum est, id servandum est
Dum Roma stabit, mundus stabit
Quidquid est, quamvis amplum sit, id certe parum est tum, cum est aliquid amplius
Errant, qui in prosperis rebus impetus fortunae in omne tempus fugisse se putant
Idcirco colligam te ad patres tuos
Saepe tacens vocem verbaque vultus habet
Avarus damno potius quam sapiens dolet
Dies diem docet
Punitis ingeniis gliscit auctoritas
Corpora dormiunt, vigilant animae
Corvus albus
Quattuor articuli iudicii castrensis: stuprum, incendium, latrocinium et vis armata alienis aedibus allata
Via facti
Bonus vir semper tiro est